Super Santos, de drieënvijftigste patroonheilige van Napels

Misschien weten niet alle mensen het – maar velen van ons Napolitanen weten het wel – dat onze stad niet alleen San Gennaro als patroonheilige heeft, maar er wel tweeënvijftig heeft. Ja, inderdaad, tweeënvijftig officiële patroonheiligen, elk met hun eigen competentiegebied, een beetje zoals in de heidense tijd, toen elke godheid verantwoordelijk was voor zijn eigen domein. Ze waren niet barmhartig, maar eisten offers om "tot bedaren gebracht" te worden. Over de relatie van de Napolitanen met de heiligen heeft Sándor Márai, een Hongaarse schrijver, meesterlijk geschreven. Hij kwam als "vrijwillige balling" naar Napels in de naoorlogse periode om aan censuur te ontsnappen. Hij schreef erover in het boek "Het bloed van San Gennaro", dat zeker het lezen waard is. De relatie met San Gennaro, in het bijzonder, werd vervolgens even meesterlijk vertolkt door Nino Manfredi in de film "Operazione San Gennaro", wanneer hij de patroonheilige vraagt hem te helpen de mijter te stelen, en door Massimo Troisi, wanneer hij zich bedreigd voelt door Lello Arena, die het borstbeeld nadert, om "de behandeling" vraagt, en de patroonheilige sommeert niet te luisteren naar de nieuwkomer, die hem verraadt met San Ciro. 
Dus, naast deze tweeënvijftig patroonheiligen, die ons bijstaan in donkere tijden (uiteraard in ruil voor offers), hebben wij er nog een andere patroonheilige bij: de bal. Niet Maradona, niet het voetbalteam van Napoli, maar echt de super santos. Met de super santos spelen de kinderen op straat, al van jongs af aan, ze nemen een ruimte in en maken er een creatieve plek van, waar ze spelen, samenkomen, leren in een team te zijn, maar vooral hun aanwezigheid laten voelen. 
Kijk maar eens om je heen: wij hebben geen kerstbomen met versierde ballen en strikken, wij hebben bomen met super santos ballen die tussen de takken vastzitten.
Hoeveel ballen hebben wij Napolitanen wel niet tegen ons aan gekregen terwijl we over straat liepen? Hoe vaak moesten we uitwijken? Hoeveel ruiten zijn er gebroken? Ach ja, wat maakt het uit? Voor een patroonheilige moet je dit en meer verdragen. De super santos heeft veel jongens gered. 
Wat een gruwel toen iemand bedacht om het voetballen voor de kerken te verbieden, wat een gruwel! Een ketterij. 
Trouwens, de naam zegt het al: super santos. "Super" omdat onze patroonheiligen een beetje zijn als de heidense goden, als superhelden. Ze zijn niet barmhartig, maar hebben superkrachten. En "santos" omdat hij heilig is, natuurlijk! En laten we het volkslied dat Tony Tammaro eraan heeft opgedragen niet vergeten, dat je hier kunt beluisteren!