Ericailcane is het pseudoniem van Leonardo, een Italiaanse street artist afkomstig uit Belluno, die over de hele wereld heeft gewerkt en ook hier in Napels.
Het belangrijkste kenmerk van zijn muurschilderingen, zoals je op de afbeeldingen kunt zien, is dat de dieren tot in het kleinste detail en "vermenselijkt" worden afgebeeld, waardoor ze een vervreemdend effect krijgen. Hun bewegingen, uitdrukkingen en houdingen zijn die van een mens.
De muurschilderingen zijn over het algemeen vrij groot, en juist de buitensporige afmetingen (veel groter dan in het echt) geven een verontrustende noot.
Ericailcane heeft meerdere keren samengewerkt met Blu, en ook met Bastardilla, met wie hij ook een muurschildering in Medolla heeft gemaakt - ter herdenking van de aardbeving die in 2012 in Emilia Romagna plaatsvond - waarin enkele muisjes druk bezig zijn om het verwoeste land weer aan elkaar te naaien.
In Napels, in de wijk Montesanto/della Pignasecca, vinden we twee grote muurschilderingen, direct op de muur geschilderd, waarvoor hij samenwerkte met street artist Sardomuto.
De eerste bevindt zich achter piazza Dante, en er zijn drie figuren afgebeeld: een kat en een vogeltje die samen een bakje vasthouden met daarin een goudvis, waarbij ze proberen te voorkomen dat er water uitloopt met kurken stoppen. De kat kijkt naar de goudvis, de vogel daarentegen kijkt de toeschouwer aan. Beide hebben echter een houding die ongewoon is voor hun aard. Je zou verwachten dat ze zich allebei op de goudvis zouden storten om hem op te eten, maar in plaats daarvan beschermen ze hem, waardoor ze hem redden van de verstikkingsdood. De muurschildering is opgedragen aan Mattia Fagnoni, een jongetje van zeven en een half jaar, die helaas is overleden aan het syndroom van Sandhoff. De vereniging Mattia Fagnoni ONLUS zamelt geld in om kinderen met zeldzame ziekten te ondersteunen, een andere muurschildering gewijd aan de kleine Mattia, in de stad, is die op piazza Pignasecca, gemaakt door Diavù.
In de muurschildering van Ericailcane en Sardomuto geeft de beschermende houding van de twee dieren de solidariteit aan tegenover de zwaksten, die niet genoeg wapens hebben om zichzelf te verdedigen.
In de muurschildering in via Pasquale Scura zijn er daarentegen twee vogels, een grotere en een kleinere, en ook zij zijn tot in detail en met menselijke uitdrukkingen afgebeeld.
Er wordt verwezen naar de legendes die de etymologie van de term "Pignasecca", de markt van de wijk, verklaren. Er wordt verteld dat toen Pedro da Toledo de beroemde militaire weg liet aanleggen, hij de omliggende gebieden moest slopen, en er bleef slechts één dennenboom over als nest voor de eksters. De bewoners van de wijk probeerden de vogels te verjagen, maar de den droogde plotseling uit.
Een tweede versie van de legende is veel fantasierijker, maar ook intrigerender: het gebied achter via Toledo werd destijds ingenomen door het Biancomangiare-bos, eigendom van de familie Pignatelli di Monteleone. De eksters gingen destijds de huizen van de adel en de geestelijkheid binnen en brachten de voorwerpen die ze uit de huizen hadden gestolen naar de toppen van de dennen in het bos. Vaak dienden deze voorwerpen echter als bewijs van de heersende wellust in die tijd, ook onder de geestelijkheid, en dus begonnen de bewoners van de wijk te roddelen over wat er in de wijk gebeurde. De bisschop besloot toen de eksters te excommuniceren, maar beetje bij beetje, na de uitvaardiging van de excommunicatiebul, begonnen alle dennen één voor één uit te drogen.
Op de muurschildering zijn de twee eksters afgebeeld die vechten om de buit.
****************************************************
Napels heeft vooral in het afgelopen decennium haar deuren geopend voor street art.
Om de muurschilderingen in de wijk Montesanto en de Spaanse wijken te ontdekken, kun je een street art tour boeken via deze link.
is het pseudoniem van Leonardo, een Italiaanse street artist afkomstig uit Belluno, die over de hele wereld heeft gewerkt en ook hier in Napels. Het belangrijkste kenmerk van zijn muurschilderingen, zoals je op de afbeeldingen kunt zien, is dat de dieren tot in het kleinste detail en "vermenselijkt" worden afgebeeld, waardoor ze een vervreemdend effect krijgen. Hun bewegingen, uitdrukkingen en houdingen zijn die van een mens. De muurschilderingen zijn over het algemeen vrij groot, en juist de buitensporige afmetingen (veel groter dan in het echt) geven een verontrustende noot. Ericailcane heeft meerdere keren samengewerkt met Blu, en ook met Bastardilla, met wie hij ook een muurschildering in Medolla heeft gemaakt - ter herdenking van de aardbeving die in 2012 in Emilia Romagna plaatsvond - waarin enkele muisjes druk bezig zijn om het verwoeste land weer aan elkaar te naaien. In Napels, in de wijk Montesanto/della Pignasecca, vinden we twee grote muurschilderingen, direct op de muur geschilderd, waarvoor hij samenwerkte met street artist . De eerste bevindt zich achter piazza Dante, en er zijn drie figuren afgebeeld: een kat en een vogeltje die samen een bakje vasthouden met daarin een goudvis, waarbij ze proberen te voorkomen dat er water uitloopt met kurken stoppen. De kat kijkt naar de goudvis, de vogel daarentegen kijkt de toeschouwer aan. Beide hebben echter een houding die ongewoon is voor hun aard. Je zou verwachten dat ze zich allebei op de goudvis zouden storten om hem op te eten, maar in plaats daarvan beschermen ze hem, waardoor ze hem redden van de verstikkingsdood. De muurschildering is opgedragen aan Mattia Fagnoni, een jongetje van zeven en een half jaar, die helaas is overleden aan het syndroom van Sandhoff. De zamelt geld in om kinderen met zeldzame ziekten te ondersteunen, een andere muurschildering gewijd aan de kleine Mattia, in de stad, is die op piazza Pignasecca, gemaakt door Diavù. In de muurschildering van Ericailcane en Sardomuto geeft de beschermende houding van de twee dieren de solidariteit aan tegenover de zwaksten, die niet genoeg wapens hebben om zichzelf te verdedigen.In de muurschildering in via Pasquale Scura zijn er daarentegen twee vogels, een grotere en een kleinere, en ook zij zijn tot in detail en met menselijke uitdrukkingen afgebeeld. Er wordt verwezen naar de legendes die de etymologie van de term "Pignasecca", de markt van de wijk, verklaren. Er wordt verteld dat toen Pedro da Toledo de beroemde militaire weg liet aanleggen, hij de omliggende gebieden moest slopen, en er bleef slechts één dennenboom over als nest voor de eksters. De bewoners van de wijk probeerden de vogels te verjagen, maar de den droogde plotseling uit. Een tweede versie van de legende is veel fantasierijker, maar ook intrigerender: het gebied achter via Toledo werd destijds ingenomen door het Biancomangiare-bos, eigendom van de familie Pignatelli di Monteleone. De eksters gingen destijds de huizen van de adel en de geestelijkheid binnen en brachten de voorwerpen die ze uit de huizen hadden gestolen naar de toppen van de dennen in het bos. Vaak dienden deze voorwerpen echter als bewijs van de heersende wellust in die tijd, ook onder de geestelijkheid, en dus begonnen de bewoners van de wijk te roddelen over wat er in de wijk gebeurde. De bisschop besloot toen de eksters te excommuniceren, maar beetje bij beetje, na de uitvaardiging van de excommunicatiebul, begonnen alle dennen één voor één uit te drogen. Op de muurschildering zijn de twee eksters afgebeeld die vechten om de buit. ****************************************************Napels heeft vooral in het afgelopen decennium haar deuren geopend voor street art. Om de muurschilderingen in de wijk Montesanto en de Spaanse wijken te ontdekken, kun je een street art tour boeken via deze .